Herdwick

Het Herdwick-schaap is afkomstig uit het Lake District, een bergachtig en nat gebied in het noordwesten van Engeland, net onder Schotland. Een prachtig mooi, maar ook woest gebied. De schapen grazen hier in grote vrijheid in de heuvels en worden slechts een paar maal per jaar naar de boerderijen in de dalen gehaald, om te worden geschoren of "gedipt" bijvoorbeeld. De dieren zijn zeer aan hun geboortegrond gehecht ("hefted" in het engels). De ooien zullen hun lammeren elk jaar op precies de zelfde plek ter wereld brengen,wanneer ze daar de kans toe krijgen. Het kopen van Herdwicks van de buurman is dan ook geen goed plan;de volgende ochtend zijn de schapen waarschijnlijk weer terug op hun vertrouwde plek. Ook in Nederland kun je een ooi elk jaar naar "haar" hek, steen of boom zien trekken om te lammeren, een mooie aankondiging!

Door de grote vrijheid, die de schapen krijgen en het onstuimige klimaat, zou je een wild en mensenschuw dier verwachten.Niets is echter minder waar! Het schaap ontmoet in het Lake District weinig natuurlijke vijanden. De Herdwick heeft eigenlijk alleen het stevige weer te vrezen en daar is niets aan te veranderen. Zo ontstaat een "het zal mijn tijd wel duren" mentaliteit, die het schaap een prettige rust en kalmte geeft.

Over de historie van de Herdwick doen even bijzondere als onduidelijke verhalen de ronde. Niemand kent de precieze oorsprong van dit aparte ras. Het lijkt niet op enig ander Engels ras en daarom denkt men dat het van het Europese vasteland komt. In een bekend verhaal wordt gerept over een kudde van 40 ooien die rond 900 bij het vergaan van een Noors schip, naar de kust zouden zijn gezwommen.Mooi verhaal,maar allerminst bewezen.Anderen zeggen dat de schapen met de Spaanse Armada mee zouden zijn gekomen. Er is zelfs de reputatie dat het dier, net als de leden van bepaalde Schotse clans een extra rib zouden hebben! De suggestie is natuurlijk te mooi om te controleren. De naam stamt waarschijnlijk uit de oude Noorse taal: "herd-vik" betekent zoiets als schapenboerderij. Feit is dat monnikken in het Lake District veel Herdwickschapen hielden toen zij grote stukken land in beheer hadden. Lange tijd is de Herdwick het enige schaap dat goed in leven kan blijven in deze ruwe streek van Engeland. Later gaan stees meer boeren over op productievere rassen en dreigt de Herwick en zijn bijzondere schapenboeren te verdwijnen.

Een van de personen die een grote rol hebben gespeeld in het voortbestaan van de Herwicks en de tradities van het boeren leven in het Lake District, is Beatrice Potter geweest. Aan het eind ven haar carière als tekenaar gaat de inmiddels naar het Lake District verhuisde Mrs William Heelis (haar eigenlijke naam) zich inzetten voor het behoud van deze schapen , op haar boerderij de "Troutbeck Park Farm". Samen met haar schaapherder Tom Storey wordt een zeer gewaardeerde kudde herdwicks gefokt. Er worden vele prijzen gewonnen en Beatrice ontwikkelt zich tot een enthousiaste promotor van het ras. Beatrice en haar man hebben gaandeweg een aantal boerderijen opgekocht en zodoende van de ondergang gered. In 1930 wordt zij voorzitter van de " Herdwick Sheepbreeders Association" en gaat zij ook een belanrijke rol spelen bij de "National Trust". Na haar dood laat zij haar 2000 hectare met alle boerderijen en gebouwen na aan de National Trust, die tot op de dag van vandaag met historisch besef in stand worden gehouden.